Voelen – iets of niets

Voelen – iets of niets

Een emotionele uitbarsting of opwelling van diepe gevoelens komen zelden echt aan het oppervlak. De neiging is er al snel om het te verbergen; andere mensen er vooral niet mee tot last te zijn. Het lijkt alsof de hedendaagse maatschappij hier steeds meer aan bijdraagt. Je moet vooral een leuke lach opzetten en doen alsof alles goed gaat. Het tijdens een standaard groet antwoorden met “nou buurman, vandaag echt slecht” lijkt na genoeg geen ruimte te zijn. In hechte vriendschappen en bij familie kan je vaak jezelf zijn. Een opluchting. Je hoeft niet meer je best te doen, je mag er allemaal zijn, gewoon met een zucht op de bank ploffen en je hart luchten. Toch zijn deze diepe verbinden niet bij iedereen aanwezig. Het vergt toewijding, vertrouwen, en openheid om een relatie met zo’n persoon op te bouwen, zelfs bij familie.

De momenten van heftige gevoelens gaan voor mij altijd gepaard met interne blokkades. Een gevoel dat moeilijk te omschrijven valt maar dat het beste te vergelijken is met een vulkaan dat in plaats van tot uitbarsting komt, zich intern manifesteert. Die interne uitbarsting kan alleen geen kant op en wordt als het ware doodgeslagen door het binnenste van je ziel. Het gevolg is een extreme vlakheid, onverschilligheid, en vooral een toestand waarbij je niets voelt. Omgaan met “niets” is vrij lastig zacht gezegd. Alles geeft aan dat er eigenlijk heel veel te voelen valt maar omdat dit niet herkend wordt, er geen ruimte voor is, schiet het naar binnen en kropt het zich op. De ontlading komt dan op onverwachte momenten wanneer vaak de omgeving wel voldoende houvast biedt. Zoals het spelen van gitaar, het luisteren naar muziek, je hart luchten met een goede vriend, of praten met een psycholoog.

Ik vergelijk dingen de wereld in brengen vaak als het creëren van kleine golfjes in een meer. Met een klein steentje in het water, kun je toch een enorm bereik hebben. De grote van de golven is sterk gecorreleerd aan het formaat van de steen. Wat mij steeds meer duidelijk wordt in deze wereld is dat het gevoel en de bijbehorende emotie hier een cruciale rol inspeelt. Als je iets doet dat echt het diepste van je ziel raakt, zal jij mensen om je heen inspireren en energie geven, en zal het uiteindelijke resultaat ook een diepere impact hebben. Alles om je heen zal gaan resoneren met de frequentie die jij uitstraalt, alles zal zich vormen om jouw energie, en alles zal dan ook jou ondersteunen in jouw doel. Ik heb dit zo ervaringen de twee maanden dat ik in Melbourne was. Met een diep verlangen tot koken, een passie om te leren, en een energie om mensen te leren kennen, sprong ik het diepe in. Ik ging er 100% voor omdat ik wist dat dit mijn pad was. En alles hielp mij tot het ervaren van een prachtig avontuur. Liefde, passie, vriendschap, en avontuur kwamen mijn kant op. Ik ervaarde en voelde van alles in mijzelf ontstaan. Prachtige gevoelens en lastige emoties; alles kwam voorbij. Dit golfpatroon van diepe dalen en prachtige pieken is wat het leven zijn warme avontuurlijke karakter geeft. Iets wat haaks staat op het neerslachtige stijve vaste gevoel van werkelijk niets voelen. Iets voelen is nog altijd beter dan helemaal niets voelen! 🙂

Comments are closed.