Een blik in de moestuin – Volop in Groei

Een blik in de moestuin – Volop in Groei

De stilte in de lucht maakt dat je de vogels nu duidelijk hoort fluiten…prachtig. Het is omgaan met alle facetten die een tuin te bieden heeft. Bij een open mesthoop loop je de kans dat je last krijgen van ongedierten. Als je daarbij ook nog kippen hebt, met een open voerbak, dan is het helemaal een walhalla voor muizen, woelmuizen en ga zo maar door. Hele families komen een graantje meepikken. Op een avond zag ik de voerbak van de kippen heen en weer slingeren, als of ze aan het eten waren, maar ze zaten al op stok. Toen ik ging kijken zag ik een woelmuis weg rennen. Ook bij de mesthoop zag je duidelijk dat er bezoek was geweest. Er was een heerlijk holletje gemaakt in het afgemaaide gras. Dit moet dus anders aangepakt worden. Dichte compostbakken, geen open voerbak voor de kippen en rond het kippenhok schoonhouden. Alles is nu opgeruimd en de dichte compostbakken zijn neergezet.

Mei

De voorjaarsgroente is nu goed aan het groeien. Ook in de kas staat alles vol in blad en worden de eerste knoppen gemaakt voor de bloemkool en broccoli. Het blad van de spitskool krult al in een vorm van een kool. Prachtig om te zien. Ook de aalbessen beginnen aan de struiken te groeien. De aardbeiplanten zitten vol bloemen en sommige hebben al een vruchtje gemaakt. In de kersenboom hangen enkele trosjes kersen. Zal mij benieuwen of we die zelf mogen op eten of dat de vogels ons voor zijn.

Vandaag heb ik een heerlijke salade gemaakt van raapstelen, mosterdsla, gewone sla, snijbiet, rucola, tuinmelde, en bietjes blad dat van het vorige seizoen nog omhoogkwam. Daar overheen een dressing gemaakt van kruiden uit de tuin vermalen in de vijzel. Wat een genot om zo uit je tuin te eten! Ook heb ik al verschillende keren Aspergesoep gemaakt. Een echte voorjaarsgroente wat elk jaar gewoon weer opkomt en waar je verder niet veel aan hoeft te doen. Alleen onkruid weghalen op de heuvel en in het voorjaar een goede laag compost aanbrengen. Dan is het wachten tot de eerst asperge zijn kopje laat zien.

In de kas staan stokbonen en snijbonen plantjes te wachten tot ze groot genoeg zijn om de tuin in te gaan. Half mei gaan ze naar buiten om langs de stokken omhoog te groeien. Langzamerhand wordt de moestuin gevuld. De bietjes, pastinaak, courgette, pompoen, rodekool, groene kool, koolrabi, palmkool, boerenkool, mais en niet te vergeten bijenzaad zijn gezaaid. Nu is het wachten tot alles op komt. Ook de tomatenplanten staan nu in de volle grond in de kas en hebben al bloemknopjes waar de tomaten aan komen.

Dat we veel bezoek krijgen van verschillende soorten dieren wisten we al, want er wordt goed gegeten van alles wat op komt. Maar een bezoeker had ik niet verwacht omdat we een hek om de tuin hebben. Op een ochtend toen we aan het ontbijten waren was er een hoop herrie van vogels buiten. Alsof er gevaar was. Ik stond op en keek de moestuin in. Laat daar nou een vos staan die mij aankeek en even twijfelde wat hij moest doen. Hij draaide zich om en liep rustig achter het kippenhok om, naar de hoek van de tuin en sprong daar over het hek. Het was een prachtig gezicht. De honden die naar buiten gingen, rende naar de hoek maar de vos was al weg. Nu begrijp ik ook dat de honden elke ochtend zo druk aan het snuffelen zijn. Ja het is mooi om zo dicht bij de natuur te wonen. Elke keer weer genieten.

Juni

Nu is het alweer een paar weken verder. De aardbeien zijn volop aanwezig maar we krijgen weinig kans om ervan te eten. Als ze een beetje rood worden verdwijnen deze zonder ook maar een spoor achter te laten. Wie doet dit toch, vogels of muizen? Toch maar eens kijken of ik ze beter kan beschermen met een groot net. En toch, ze blijven maar verdwijnen. Hoe kan dit toch? Een raadsel, tot we met eigen ogen, en die van de honden, een muis door het aardbeienbed zien rennen. Als ik kijk waar hij heen gaat, zie ik een grote aardbei voor een klein gaatje liggen. Op heterdaad betrapt! Ik ga toch maar wat aardbeienplanten in de kas zetten want muizen kan je hier moeilijk weg denken met zoveel groen.

Ook de groene kool is te grazen genomen. Voor mijn ogen stonden twee duiven driftig aan de prille blaadjes te trekken. Ook daar zit nu een net over. En dat is nog niet alles. De rucola, radijsjes en tatsoi worden belaagd door hele kleine glimmende kevertjes. Aardvlooien heten ze, ze boren piep kleine gaatjes in het jonge blad. Jammer maar gelukkig is het nog wel eetbaar. Zo kan je je voorstellen dat de boeren hun land besproeien met dat giftige spul.  

Het is een spel van geven en nemen, een samenspel tussen de mens en de natuur. Je blijft in ieder geval wel lekker bezig!

Comments are closed.